Home | Posts RSS | Comments RSS | Login

Ό,τι φεύγει δε γυρνάει κι ό,τι έχεις είναι εδω..

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Ακούω το soundtrack της ταινίας Uranya και χωρίς να έχω δει κάν την ταινία μ'έπιασε μια τρομερή νοσταλγία και μελαγχολία.
--------------------
Δεν είναι τυχαίο που δεκάδες στιχουργοί γράφουν για το πόσο γρήγορα περνούν τα χρόνια.
Δεν το είχα καταλάβει ποτέ μέχρι χτές..
Τη μια στιγμή είσαι σχολείο και πρίν καλά-καλά το καταλάβεις κοντεύεις 4ο έτος στο Πανεπιστήμιο.
Τη μια στιγμή ζεις τον παιδικό σου έρωτα και την άλλη έχουν περάσει τόσοι και τόσες που νομίζεις οτι τον ξέχασες. Τονίζω το "νομίζεις". (και ο τόνος δεν είναι για τον "παιδικό έρωτα" αλλα για το "ξέχασες")
Τι άτιμο πράγμα είναι η μνήμη;
Είναι επιλεκτική;
και αν ναι είναι από μόνη της ή εμεις την κάνουμε;

Δεν θέλω να ξεχάσω κανέναν και τίποτα.Μπορώ;
Θέλω να μείνω για πάντα νεα-ξέρω οτι δεν μπορώ.
Θέλω να προσπαθήσω.Θέλω να τα θυμάμαι όλα για να νιώθω για πάντα νέα.
Τι να κάνω;να γράφω ημερολόγιο;;;
-Άμα το βρεί κανείς μετά απο χρόνια θα γίνουμε ρεντίκολο!!(Βέβαια αμα γίνει ταινία θα σπάσει τα ταμεία!!!)-

Ξεχνάμε πιο εύκολα συναισθήματα ή ανθρώπους;;
Μα πώς είναι δυνατόν να ξεχνάμε συναισθήματα;;
Πόσο μάλλον ανθρώπους που μας γέννησαν (και γέμισαν) συναισθήματα;;(καλά η άσχημα)
Τα συναισθήματα είναι μαγικά και όμορφα όσο είναι πρωτόγνωρα..Όσο μεγαλώνεις και τα ξαναβιώνεις αλλοιώνονται.
Μάλλον εσύ αλλοιώνεσαι.
Αρχίζεις να υπεραναλύεις.Το ένα σου βρωμάει και το άλλο σου ξινίζει.
Ψάχνεις το τέλειο λες κ εσύ είσαι η Wonderwoman!!
(By the way μακάρι να ήμουν η Wonderwoman..!)

Η στιγμή περνά-οι άνθρωποι μένουν.Μένουν για να αντιμετωπίσουν την επόμενη στιγμή.
Θα'ταν ωραίο να παγώσει ο καθένας τη στιγμή του και να ζεί μέσα σε αυτή;;
Δε θα μάθουμε ποτέ.Δε θα μάθουμε γιατί ο χρόνος κυλά και οι άνθρωποι εξελίσσονται.

Τον τελευταίο χρόνο έπιασα τον εαυτό μου να ξεχνάει ανθρώπους που δεν πρέπει-που δεν θέλει-που ήταν τόσο σημαντικόι γι'αυτόν.
Κάποιους τους ξέχασα ηθελημένα-κάποιους άλλους ασυναίσθητα.
Δε θέλω όμως,θέλω να τους θυμάμαι όλους αυτούς που μου προσέφεραν κάτι,χαρά ή λύπη δε με νοιάζει..
Κάπου πρέπει να υπάρχει τη χρυσή τομή..

Σύνδεση δεδομένων μπάς και καταλήξουμε κάπου!
(1) Μνήμη (2) Συναισθήματα (3) Εξέλιξη
Το βρήκα!
Πρέπει να κρατήσω στη μνήμη μου όσο περισσότερα γίνεται έτσι ώστε καθώς μεγαλώνω να μπορώ μέσα απο τις αναμνήσεις μου να ανακαλώ συναισθήματα και ανθρώπους και να βλέπω την εξέλιξη μου.
Αυτό για όλους αυτούς που νομίζετε οτι ξεχάσατε.Σας γελάσανε μάγκες.Κανένας δεν ξεχνιέται ποτέ!

"Αγαπημένα πρόσωπα-αγαπημένα μάτια,έρχονται σαν τα κύματα κι αφήνουν κατακάθια.."
9/11/08

1 σχόλια to Ό,τι φεύγει δε γυρνάει κι ό,τι έχεις είναι εδω..:

mari(z)a είπε...

"Όποιος ξεχνάει χάνεται...
...ραγίζει όποιος θυμαται."

Δεν ξέρω να σου πω για τη μνήμη. Η δική μου συχνά ασθενεί και εχω και οικογενειακο ιστορικο άρα δεν το θίγω το θεματακι ούτε για αστείο. Απλά πιστεύω πως τα συναισθήματα δεν ξεχνιούνται. Ξεθωριάζουν μόνο.

και να σκεφτείς πως σήμερα κιόλας το ίδιο πράγμα σεφτόμουν..

φιλί!

Δε σε ξεχνώ!

Δημοσίευση σχολίου